ตามล่าหาผักภูเขากับครอบครัวญี่ปุ่นสุดแนว (Niigata)



ทริปโฮมสเตย์ (Homestay) กับครอบครัวมิซุฮะชิดำเนินมาอย่างต่อเนื่องถึงตอนที่ 3 จากครั้งก่อนที่พวกเราไดสุกิเจแปน (Daisuki Japan) ได้ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านกลางภูเขาที่เมืองฮันโนะ (Hanno) จังหวัดไซตะมะ (Saitama) ครั้งนี้เราเดินทางด้วยรถยนต์โดยใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงมาที่จังหวัดนิอิงะตะ (Niigata) เพื่อทำกิจกรรมแสนสนุกใกล้ชิดธรรมชาติที่ฟุมิเอะซังและอะคิโอะซังแนะนำเป็นพิเศษ อีกทั้งพวกเขาเดินทางมาทำกันเป็นประจำทุกปีในช่วงฤดูใบไม้ผลิ นั่นก็คือการ ‘เก็บผักภูเขา’ (Mountain Vegetable Picking) กิจกรรมนี้จะสนุกและตื่นเต้นแค่ไหน อีกทั้งเราจะได้ผักอะไรมาครอบครอง ออกเดินทางบนภูเขาไปด้วยกันได้เลย

Daisuki List:

1. ภูเขาในจังหวัดนิอิงะตะ (Mountains in Niigata Prefecture)

1. ภูเขาในจังหวัดนิอิงะตะ (Mountains in Niigata Prefecture)


กิจกรรมการเก็บผักภูเขา (Mountain Vegetables Picking Activity) หรือที่ในภาษาญี่ปุ่นเรียกผักภูเขาเหล่านี้ว่า ซันไซ (Sansai) คนญี่ปุ่นชื่นชอบกิจกรรมเก็บผักภูเขานี้มาก เพราะสามารถทำได้ทั้งครอบครัว อีกทั้งยังสามารถนำผักเหล่านี้มาประกอบอาหารหรือเก็บไว้ทานได้ตลอดทั้งปีอีกด้วย หากนึกภาพไม่ออกว่าจะได้ทานผักภูเขาเหล่านี้ที่ไหน ผักเหล่านี้มักเสิร์ฟอยู่ในเรียวคัง (Ryukan) ในบริเวณภูเขา หรือโรงแรมแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นที่อยู่ในบริเวณภูเขานั่นเอง กิจกรรมการเก็บผักภูเขาเริ่มทำได้ตั้งแต่ช่วงกลางเดือนเมษายน ไปจนถึงเดือนพฤษภาคม เพราะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ มีพืชผักเกิดขึ้นมากมาย แต่ก่อนที่จะเริ่มต้นผจญภัยเก็บผักภูเขา ควรแต่งกายให้พร้อม ใส่เสื้อแขนยาวและกางเกงแขนยาวเพื่อป้องกันกิ่งไม้ข่วน อีกทั้งป้องกันสัตว์และแมลงมีพิษ และที่สำคัญควรใส่รองเท้าบู้ทหุ้มข้อและถุงมือเพื่อความสะดวกและความปลอดภัยในการเดินป่า หากพร้อมแล้วเตรียมถุงใส่ผักแล้วออกตามล่าหาซันไซ (ผักภูเขา)  บนภูเขากันได้เลย

ฟุมิเอะซังและอะคิโอะซังทำกิจกรรมเก็บผักภูเขาเป็นประจำทุกปีในช่วงฤดูใบไม้พลิ ทำให้พวกเขาชำนาญเส้นทาง อีกทั้งรู้จักพื้นที่ที่จะมีผักภูเขาขึ้นเป็นอย่างดี แต่สำหรับคนที่เพิ่งได้ทำความรู้จักกับกิจกรรมนี้ ต้องช่างสังเกตเป็นพิเศษ เพราะพืชผักแต่ละชนิดบนภูเขา มีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน บางชนิดทานได้ บางชนิดทานไม่ได้ ถือว่าต้องเริ่มต้นการเดินทางครั้งนี้ด้วยการสังเกตและทำตามก่อนจึงจะดีที่สุด

ความสนุกเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เริ่มเดินไม่ถึง 5 นาที เพราะผักที่เราสามารถเก็บไปทานได้นั้น มีขึ้นอยู่ประปรายตามทาง บ้างอยู่บนพื้น บ้างอยู่บนเนินเขา หรือแม้กระทั่งอยู่ในระดับสายตา ฟุมิเอะซังเริ่มต้นสาธิตวิธีการเก็บผัก รวมไปถึงเทคนิคการเด็ดผัก ที่จะทำให้ได้ผักรูปทรงที่ดี น่ารับประทาน ความตื่นเต้นเพิ่มขึ้นตามระยะทางในการเดิน เพราะอะคิโอะซังและฟุมิเอะซังต่างพบผักหลากหลายชนิดที่สามารถเก็บมารับประทานได้แทบไม่ซ้ำกัน ซึ่งเราจะสรุปให้ดูว่าผักที่เราเก็บได้ทั้งหมดนั้นมีกี่ชนิด และรูปร่างเป็นอย่างไร

ระหว่างเดินเขา เราไม่ได้พบเพียงแต่พืชผัก แต่ยังมีโอกาสได้เห็นดอกไม้ป่าที่ขึ้นตามธรรมชาติอย่างสวยงาม รวมไปถึงร่องรอยของสิ่งมีชีวิต ที่เมื่อเห็นแล้วก็สัมผัสได้ถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนป่าในญี่ปุ่น

ไข่กบในแหล่งน้ำกลางเขา

ดอกไม้ป่า

พวกเราใช้เวลาในการเดินบนเขาประมาณ 2 ชั่วโมง แล้วเปลี่ยนย้ายมาสู่ภูเขาอีกลูกหนึ่งในจังหวัดนิอิกะตะ (Niigata) และเริ่มกิจกรรมที่ท้าทายยิ่งกว่า นั่นก็คือการแข่งขันเก็บวะละบิ (Warabi) ซึ่งเป็นผักชนิดหนึ่งในประเภทผักภูเขา ต้นสูงประมาณ 1 ฟุต  รูปร่างน่ารักเพราะยอดผักจะมีลักษณะม้วนมน พบได้บ่อยตามเนินเขา และพบได้มากในช่วงเดือนพฤษภาคมที่พวกเราเดินทางไปกัน เราแบ่งกันออกเป็น 2 ทีม โดยให้เวลา 30 นาทีแยกย้ายหาผักวะละบิ (Warabi) กันคนละบริเวณ ริบบิ้นและฟุมิเอะซังอยู่ทีมเดียวกัน ส่วนโอคุโนะซังและอะคิโอะซังนั้นอยู่อีกทีมหนึ่ง .. เริ่มต้นจับเวลา แล้วมาดูผลลัพธ์ที่ได้กัน

การขึ้นไปบนเนินเขานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะว่าไม่ได้มีทางเดินเป็นกิจจะลักษณะ เราจำเป็นจะต้องปีนขึ้นไปบนเนินเขา โหนกิ่งไม้และเกาะรากไม้เพื่อประคองตัว ฟุมิเอะซังแข็งแรงและสามารถเดินได้เร็วกว่าริบบิ้นมาก อีกทั้งไม่เกรงกลัวแม้จะมีหนามแหลมบนต้นไม้บางชนิด ถือเป็นประสบการณ์ที่ท้าทาย เพิ่มความสามารถในการสังเกต และระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้นอย่างแท้จริง

ผ่านไป 30 นาที ทั้ง 2 ทีมได้ผักภูเขากันมามากมายเต็มไม้เต็มมือ  โอคุโนะซังและอะคิโอะซังก็ได้มาจำนวนมากไม่แพ้กัน อีกทั้งยังได้ผักหน้าตาแปลกประหลาดมาอีกจำนวนมาก บรรยากาศในการเก็บผักภูเขานั้นเป็นอย่างไร สามารถติดตามได้ที่ ลิงค์วีดีโอด้านล่างนี้เลย สรุปกันได้ว่าใน 1 วันของการเดินทางบนภูเขาในจังหวัดนิอิกะนะ (Niigata) เราสามารถเก็บผักได้ทั้งหมด 9 ชนิดได้แก่ เซนไม (Zenmai), วะละบิ (Warabi),  อะเคะบิโนะสุรุ (Akebinosuru), ทะระโนะเมะ (Taranome), โคชิอะบุระ (Koshiabura), อิทะโดะริ (Itadori), โอบะงิโบชิ (Obagiboshi), ชิโอเดะ (Shiode), เนมะงะริทะเคะ (Nemagaritake) รวมแล้วมากกว่า 20 มัด บรรทุกอยู่บนหลังรถของอะคิโอะซังได้อย่างพอดี หลังจากเก็บผักมาได้จำนวนมาก ก็เริ่มอยากรู้ว่าจะนำผักเหล่านี้มาทำเป็นอาหารอะไรได้บ้าง และด้วยปริมาณมากขนาดนี้ เราจะทานหมดได้อย่างไรกัน

เมื่อเดินทางกลับมาถึงบ้านในเมืองฮันโนะ จังหวัดไซตะมะแล้ว อะคิโอะซังก็เริ่มต้นคัดแยกผัก และนำผักส่วนหนึ่งไปถนอมด้วยการโรยเกลือแล้วเก็บไว้ในกล่อง เพื่อรักษาอุณหภูมิและความสด ผักบางชนิดต้องทำไปทำให้สุกแล้วตากแห้ง เพื่อเก็บไว้ทานในฤดูหนาว แต่ก็เป็นวัฒนธรรมที่อยู่ติดกับภูมิปัญญาท้องถิ่นของประเทศญี่ปุ่น ในครั้งนี้เรามีอาหารต่าง ๆ มากมายที่ทำจากผักภูเขาเหล่านี้ ทั้งพิซซ่าหน้าผักภูเขา เทมปุระผักภูเขา และอาหารญี่ปุ่นอีกนานาชนิด ถือว่าได้มาลิ้มรสชาติแห่งความเป็นญี่ปุ่นที่แท้จริง ผ่านภูมิปัญญาท้องถิ่น ที่ผลลัพธ์นั้นอร่อยเกินคำบรรยาย แต่ที่มากกว่ารสชาติคือความภูมิใจที่เราได้ทานมื้ออาหารจากความตั้งใจ เป็นประสบการณ์ใหม่ ๆ ในรสชาติที่แสนอร่อย เป็นกิจกรรมที่ขอแนะนำให้ได้มาทำด้วยตัวเอง หากคุณต้องการเปลี่ยนบรรยากาศจากการท่องเที่ยวในเมืองมาสัมผัสธรรมชาติ  ก็สามารถทำกิจกรรมเหล่านี้ได้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ต้องขอบคุณฟุมิเอะซังและอะคิโอะซังที่พาเรามาเปิดประสบการณ์ตามล่าหาผักภูเขาในครั้งนี้ 


คลิกเพื่อชมแผนที่ : ภูเขาในจังหวัดนิอิงะตะ (Mountains in Niigata Prefecture)

รับชมวีดีโอ: